وقتي

شيوه ي  دهانت

همرازِ

تاريك ترين بن بست ،

تلخ مي شود ،

آواره ي ِ

بي آواز ترين كوچه ها ی ولگرد،

منم .

آه

اي ستاره ترين اتفاق

در غفلت مرموز شب !

پنجه ها يت

در حافظه ي سرد و سياه اين تنها

چه خورشيدي است

چه خورشيدي !