در دهه های نخست قرن گذشته ( ی شمسی ), رشد و شکوفایی صنعت نفت در چند شهر خوزستان و به ویژه منطقه نفتی مسجدسلیمان , زمینه های ورود مدرنیسم و توسعه ی همه جانبه ی زندگی شهری را فراهم کرد. اما شوربختانه در الگوی جهان سومی توسعه, همواره در کنار هر ثروتی , فقری فزاینده و دربرابر هر روشنی, وسعتی از تاریکی و حسرت, خوی زیستن دارد. بدون‌شک حدوث این دوگانگی و تضاد اجتماعی, همیشه ماهیتی تراژیک ( حتی طنز) می یابد. رمان فانوس های خاموش عرصه ی بازآفرینی تقابل این دو کانون تراژدی کشنده و طنز تلخ در زندگی روزمره کسان داستان است. هرچند نوشتن و انتشار این رمان چند سال به درازا کشید اما افتخار می کنم که حاصل این تلاش و شکیبایی, اثری است که سعی دارد گوشه ای از رنج مردم سرزمینم را به تصویر بکشد. ضمنا خوشحالم و افتخار می کنم که این اثر ذره ی ناچیزی به گنجینه ی غنی افتخارات ادبی این مرز و بوم اضافه خواهد کرد. تا چه قبول افتد و چه در نظر آید.